|
P R O G R A M
1. Wstęp - Robert Sadokierski
2. Wiersz - Dzisiaj wielka jest rocznica
Anna Maria Balnozan
3. Dzieci z "Kwiatów Polskich"
Długo spała Polska cała - wierszyk
Dzień doby biały ptaku - piosenka
Jak długo w sercach naszych - piosenka
Lajkonik - taniec
Płynie Wisła płynie - piosenka
4. Taniec - Na Wawel na Wawel
Kwiaty Polskie - średnia grupa
5. Wiersz - Polsko – nie jesteś Ty już niewolnicą
Stanislawa Świerz
6. Wprowadzenie
Robert Sadokierski
7.Pieśni legionowe - chór
Kwiaty Polskie
8. Wiersz - Starym ojców naszym szlakiem
Barbro Coltelius
9. Pieśni legionowe - chór
Kwiaty Polskie
10. Wiersz - Synkowie moi
Krzysztof Janiec
11. Pieśni legionowe - chór
Kwiaty Polskie
12. Wprowadzenie
Robert Sadokierski
13. Prelekcja
Ojciec Leon Knabit
14. Zakończenie - pieśń
Marsz Marsz Polonia
Wiersz
Dzisiaj wielka jest rocznica
Dzisiaj wielka jest rocznica -
Jedenasty Listopada!
Tym, co zmarli za Ojczyznę,
hołd wdzięczności Polska składa.
Im to, bowiem zawdzięczamy
wolność - polską mowę w szkole,
to, że tylko z ksiąg historii
poznajemy dziś niewolę.
Uroczyście biją dzwony,
w mieście flagi rozwinięto...
i me serce się raduje,
że obchodzę Polski świeto.
Wiersz
Starym Ojców naszym szlakiem
Starym Ojców naszym szlakiem
Przez krew idziem ku wolności!...
Z dawną pieśnią- dawnym znakiem
My- żołnierze sercem prości,
Silni wiarą i nadzieją,
Że tam, kędyś, świty dnieją!
Zawołały ku nam z dala
Starych haseł złote dzwony!
Zaszumiała kłosów fala...
Wiatr z dalekiej powiał strony
I na złotym grał nam rogu
Pieśń o Sławie – i o wrogu!
Starym Ojców naszych szlakiem
Przez krew idziem w nowe zorze!
Z dawną pieśnią- dawnym znakiem
Po wyroki idziem Boże
W przełomowej dziejów chwili,
Którą w snach my wymodlili!
Niech za nami nikt nie woła!
Niech tam po nas nikt nie płacze!
Górą jasne niesiem czoła-
Radość w piersiach nam kołacze,
Duma ogniem lica płoni,
Że idziemy- jako Oni!
Starym Ojców naszych szlakiem
Przez krew idziem w jutra wschody.
Z dawną pieśnią, dawnym znakiem
Na śmiertelne idziem gody,
By z krwi naszej życie wzięła
Ta- co jeszcze nie zginęła!
Wiersz
Synkowie moi
Synkowie moi, poszedłem w bój,
Jako wasz dziadek, a ojciec mój,
jak ojca ojciec i ojca dziad,
co z Legionami przemierzył świat,
szukając drogi przez krew i blizny
do naszej wolnej Ojczyzny!
Synkowie moi, da nam to Bóg,
że spadną wreszcie kajdany z nóg,
i nim wy męskich dojdziecie sił,
jawą się stanie, co dziadek śnił:
szczęściem zakwitnie, krwią wieków żyzny
łan naszej wolnej Ojczyzny!
Synkowie moi, lecz gdyby Pan
nie dał zejść zorzy z krwi naszych ran,
to jeszcze w waszej piersi jest krew
na nowy świętej wolności siew:
i wy pójdziecie pomni spuścizny
na bój dla naszej Ojczyzny!
|
